Κι αν η μισή μου καρδιά βρίσκεται στην Τένεδο, η άλλη μισή στη Λήμνο βρίσκεται...θα έλεγα παραφράζοντας τους στίχους του ποιητή…Γεωγραφικά, τα νησιά Τένεδος και Λήμνος μαζί με την Ίμβρο και τη Σαμοθράκη ανήκουν στις βόρειες Σποράδες του Αιγαίου, ενώ η συγγένειά τους ανάγεται στη μυθολογία, την ιστορία, την γλώσσα, τους κατακτητές και τις κοινές ασχολίες των κατοίκων είτε αυτό ήταν η αμπελοκαλλιέργεια, είτε το εμπόριο και η ναυτιλία.

Η Τένεδος είναι μόλις 37 τετρ. χιλιόμετρα και την είπαν Κάλυνδα, Λευκοφρύς αλλά και Τένεδο από τον Τέννη γιο του Κύκνου, εγγονό του Ποσειδώνα. Κι όταν μετά από χρόνους και καιρούς, από τη γέννηση των ονομάτων του μικρονησιού πολύ αργότερα, τα καράβια, τα καΐκια και οι βάρκες των Τενέδιων γεμίζουν για άλλη μια φορά αφού η σκλαβιά και η φοβέρα έπεσε πάνω στην γη των προγόνων τους, τότε η πυξίδα δείχνει εκτός από το νησί της Μυτιλήνης και μια άλλη πιο κοντινή στεριά, αυτή που στον Πορτολάνο της Ζαγοράς καταγράφεται: «Η Λήμνος με την Τένεδον βλέπονται εις την κάρταν του λεβάντη εις τον γριέγον και εις την κάρταν του πουνέντη εις τον γαρμπή μίλια μ΄.». Αρκετές πληροφορίες υπάρχουν και για τους καπετάνιους που μετέφεραν 500 περίπου Τενέδιους πρόσφυγες στο Νησί της Υψιπήλης με ονόματα όπως Μιχαλίτσης, Ζαλταντζής, Σαπέρας, Ρίζογλου, Ξυπολήτου, Γαβριηλούδη, Νταλαμπάση, Κουκουζέλης, Ιμβριώτη, Καρβέλη και τόσων άλλων που απόγονοί τους ζουν ακόμη και σήμερα στο νησί της Λήμνου, αλλά δεν είχαν ακόμη την

ευκαιρία να επισκεφτούν τη γενέθλια γη των προγόνων τους. Φέτος, τέλος Αυγούστου, όπως κάθε καλοκαίρι άλλωστε βρέθηκα στη Λήμνο, φιλοξενούμενη της παλιάς μου συμμαθήτριας της Καίτης Σαπέρας Βρούντζου, Τενέδια κι αυτή στην καταγωγή, και είχα την ευκαιρία να απολαύσω το νησί, να δω φίλους και γνωστούς από τα παλιά και να μιλήσω στους απογόνους των Τενέδιων και στους Λημνιούς από τη συχνότητα του «ΡΑΔΙΟ ΛΗΜΝΟΣ» του Ηλία Κότσαλη για το νησί στην απέναντι πλευρά, το γνωστό ως Λευκοφρύς από την εποχή του Ομήρου που περιμένει να τους υποδεχτεί ως απογόνους δικών του ανθρώπων.

Εκεί στο νησί της Λήμνου επισκέπτης με την παρέα του και ο δήμαρχος Ιμβρου, σε αποστολή εύρεσης του τάφου ενός συμπατριώτη του ποιητή, φιλοξενούμενος και αυτός φίλων του στην Λήμνο. Δεν τον γνωρίζω τον άνθρωπο, αλλά με εντυπωσίασε το γεγονός, μια και οι γείτονες δεν χάνουν ευκαιρία να δηλώσουν τα σημάδια από το πέρασμα τους από κάθε κομμάτι γης, όπου ως κατακτητές κάποτε πέρασαν, ενώ εμείς δεν βρίσκουμε το χρόνο ή θεωρούμε πράξη.

Το κείμενο είναι από την Μαρία Μουτάφη   (Τενέδια στην καταγωγή) 

Η Επιμέλεια στο Internet είναι σπό τον Σιδηρέλλη Κων/νο

Θα προσπαθήσουμε με την Μαρία να δώσουμε όσο περισσότερες πληροφορίες μπορουμε για την Τένεδο ,στην μνήμη των ξεροζωμένων ανθρώπων της Τενέδου.Ένας από αυτούς είναι και ο Παπούς μου Παπούλιας Γεώργιος. 

Το Κείμενο έχει δημοσιευθεί στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ